WAARSCHUWING: EXTREEM LANGE BLOG!

'Morgen schrijven we een nieuwe blog'... zeggen we al 2 weken elke dag tegen elkaar... Begint een beetje te lijken op het bordje achter de bar in een kansloze 'laatste kans' kroeg in Den Haag: 'Morgen gratis bier'. Oh wat missen we Den Haag... toch Marloes? ;-)
Onze laatste week in BA was heel gaaf. Alleen maar hoogtepunten, maar ik hou het kort anders leest niemand verder...

Boca Jrs. Vs. Estudiantes
Zoals bekend: voetbal in Zuid-Amerika is heilig. Zeker in Argentinië waar elk kind dat voorbij loopt een shirt van Messi aan heeft (waarschijnlijk in dezelfde maat als Messi zelf) en je overal Maradonna's kop ziet en zelfs in de wijk Boca met een nog lelijkere Maradonna look-a-like op de foto kan... Dus: wedstrijdje Boca meepikken: CHECK!

Alleen bij het kopen van de kaartjes merk je al dat het hier allemaal nets iets fanatieker is dan in Nederland: kaartjes worden niet verkocht aan toeristen, alleen maar aan locals via de Boca maffia... Dus in plaats van de 40 pesos (ong. 6 EUR) die locals voor een kaartje betalen, betaalden wij via een Boca-tourorganisatie: 360 (60 EUR)... daar kregen dan wel 1 liter zoet bier bij en 2 stukjes van een afgebrande pizza...

Achteraf was het ook wel beter, want onderweg naar het stadion reden we door hele arme stukken, waar de ‘huizen' waarschijnlijk zelf gemaakt waren... terwijl het maar 5 minuten van ons appartement in San Telmo was.

Eenmaal in het stadion liepen we de tribune af naar beneden om vooraan te zitten, toen we werden teruggefloten. Vrij vertaald vanuit het Spaans werd gezegd: 'Als je daar gaat staan, sta je binnen het bereik van de zeikstralen van de supporters van Estudiantes die op het balkon hierboven zitten'... En inderdaad: tijdens de wedstrijd zagen we aardig wat ‘golden showers' voorbij komen... Gelukkig ging er niemand terug pissen...

TOPPUNT van de wedstrijd was niet het dramatisch slechte voetbal (alle Argentijnse topspelers zitten uiteraard in Europa) maar het publiek. Met een orkest die non-stop speelde zong het publiek de hele wedstrijd allerlei liedjes en niet zomaar: 'Aanvalluh!', maar echt volwaardige liedjes. Die die-hard hooligans uit de sloppenwijken van BA waren serieus muzikaal! Alsof ze zichzelf zo maar vermaken, omdat ze weten dat het voetbal toch bagger is. Alhoewel, er werd wel gewonnen met 1-0, klungelig doelpunt trouwens.

Het mooiste wat er op het voetbalveld gebeurde, was dat er na de wedstrijd - toen wij al een halfuur aan het wachten waren tot de deuren open gingen - er een hond verscheen die recht voor het doel drie keer een cadeautje neerlegde... alvast voor de volgende wedstrijd... had ik graag willen zien...

Spaanse klas

Toppunten van onze Spaanse school waren vooral buiten de lessen toen we met de groep en aanhang op stap gingen.
Avondje Palermo

Eerst een avondje eten en stappen in Palermo. WAARSCHUWING: DE VOLGENDE TEKST KAN SCHOKKEND ZIJN VOOR VEGETARIERS EN VEGANISTEN! We startten in zogenaamd 1 van de beste restaurants van BA, waar ze liter flessen Heineken serveren, die aan tafel openen, inschenken in een wijnglas en vervolgens in een champagne koeler op tafel zetten... heerlijk... Daarna 800 gram vlees besteld... (ok, ok... niet alleen voor mezelf... ) maar ik denk dat we met de hele groep die avond minstens anderhalve koe hebben opgegeten. Na een halfuur hoog niveau wiskunde om de rekening te splitten en te betalen (wat zijn sloeber backpackers irritant: ga dan niet uit eten en koop een blikje sardientjes met wat rijst... ), liepen we met z'n 5-en (de sloeber backpackers waren naar huis gegaan... zeker om hun geld te tellen met een nep-wijntje erbij uit een zo'n kartonnen pak van 2 liter...) een willekeurig cafétje binnen, waar ineens een slechte jaren '60 softcore pornofilm op de muur werd geprojecteerd, met (SPOILER ALERT) een verkrachtingsscène in een slachthuis als hoogtepunt... niet dat we daar de hele film hebben zitten kijken met een bak popcorn erbij ofzo... maar de pinda's waren heerlijk...

De avond werd afgesloten in een hele grote - maar wel wat sloeberige - discotheek KIKA (heeft niks met de stichting in NL te maken) met veel latino muziek en uiteindelijk dankzij onze Engelse klasgenoot een sessie ' tequila suïcides'... ooit iemand van gehoord? Tuurlijk niet, dit is zo ziek, alleen Engelsen kunnen dat bedenken... Hierbij het recept:

RECEPT:
Tequila Suïcide

BENODIGDHEDEN:
Tequila, citroen schijfje, zout

INSTRUCTIES:
1. Leg het zout op je hand en pak met diezelfde hand de tequila
2. Pak met je andere hand het citroenschijfje
3. Snuif het zout
4. Sla de tequila achterover
5. Pers voorzichtig wat citroensap in je oog

SUCCES!

Afscheidsavond Spaanse klas & BA
We startten de avond in het beste parilla-restaurant (=gril restaurant) van BA: El Desnivel. Wederom ging er minstens anderhalve koe doorheen...

Daarna door naar: Hood. Een vette toko in Palermo. Klasgenoot Miles kwam de hele tijd met bizarre shots aanzetten... hoogtepunt: Jagermeister met SPEED UNLIMITED (=Red Bull achtige troep... ) en wederom een 'tequila suïcide'... en verder... euhm... verder kan ik weinig zeggen over deze avond... weet er niet zoveel meer van... Marloes... jij misschien???
---
Na drie weken Buenos hebben we afscheid moeten nemen van deze fijne stad en van alle fantastische mensen die we hebben ontmoet, vooral de mensen uit onze Spaanse klas. Voelt toch wel raar, als je zo intensief met een groep mensen hebt opgetrokken.

‘Scavangers'
Naast al het mooie in BA, blijven ook zeker de ‘scavangers' ons bij. Na de economische crisis zijn veel mensen in Argentinië werkloos geraakt en soms ook dakloos. Om rond te kunnen komen - of simpelweg in leven te blijven - gaan veel mensen 's avonds de straat op om alle vuilniszakken open te scheuren op zoek naar papier, plastic en andere dingen waar de overheid geld voor betaald (per kilo). Sommige plekken in de stad veranderen binnen een uur in een vuilnisbelt, aangezien het restafval zonder waarde lukraak overal wordt neergesmeten. Het is erg schrijnend dat er relatief veel tieners en kinderen op deze manier zichzelf in leven moeten houden...

Boca
Als een soort van eiland binnen de slechte wijk Boca, vind je ineens de super toeristische straatjes langs de haven met de bekende gekleurde huisjes... De straatjes leken wel een onderdeel van de Efteling, met in plaats van roodkapje en de rode schoentjes: poppen van Maradonna, Evita Peron en nog wat Argentijnse helden... Echt... Waarom??? Die huisjes zijn mooi genoeg zonder al die troep eromheen... Effe een paar foto's schieten en snel wegwezen...

Het was echt net een eiland, want alle straten eromheen waren te dubieus om zomaar doorheen te lopen. De meeste straten vol met kapotte auto's, geïmproviseerde huizen en overal groepjes met liter bierflessen. De meeste toeristen pakten dan ook de taxi. Wij niet: want als doorgewinterde die-hard backpackers zijn we gaan lopen... heen en terug... langs de grote weg dat overdag gewoon veilig is. Toch weer 15 pesos gespaard... (=bijna 3 EUR)...

Mendoza
Na BA zijn we doorgereisd naar Mendoza. Hoewel het zuiden van Argentinië echt schitterend is, waren we een tikkie klaar met de kou en het fluorescerende fleece-vest van Marloes (een knalblauwe bij gebrek aan andere kleuren bij de Perry op roze na...) en haar uber sexy trekking/wandelschoenen... (het enige dat ontbrak waren de nordic walking stokken... ). We hebben een ‘full-cama' nachtbus genomen, waarbij je het idee hebt dat je in een vliegtuig zit alleen dan nog net iets luxer: een stoel die 180 graden naar beneden kan zodat je helemaal languit kunt liggen; bubbels zodra de bus vertrekt; je eigen tv-scherm met DVD's en dulce de leche koekjes voor het ontbijt. Echt iets voor ons als die-hard backpackers.

De stad Mendoza is in de 19de eeuw verwoest door een aardbeving en voelt daardoor wat moderner aan zonder de oude koloniale stijl die je wel vind in bijv. BA. Mendoza voelt heel erg Spaans aan. Veel pleintjes, grote straten met enorme bomen en heel veel groen. Wat ook meteen opvalt is hoe schoon en rijk de stad is. Geen ‘scavangers', afval of hondenpoep (finally!) en mooie rustige (buiten)wijken.

Na onze overvolle weken in BA en de vele indrukken, waren we toe aan een paar dagen zo weinig mogelijk doen. Mountainbiken door het prachtige park, boekjes lezen in de tuin en natuurlijk - daarvoor kwamen we - een wijntour langs de bodega's. De wijntjes waren echt heerlijk! Klein minpuntje zijn de witte wijntjes hier: véél te zoet. Alles is hier dulce (zoet), dus ook de meeste wijntjes... Ach ja, luxe probleempje: we houden het wel bij de rode wijntjes.

De Bodega's
De bodega's van Mendoza liggen o.a. in het dorpje Maipu en heel eerlijk: onze verwachtingen waren iets romantischer... langs de opengebroken weg, lag een dooie hond en de bergen waren zo ver weg dat je ze bijna niet kon zien door de smog... oh... en waar ik in BA alle hondendrollen heb kunnen ontwijken, is het me in de kilometers uitgestrekte wijngaarden van Mendoza gelukt om net die ene drol te vinden om in te staan met m'n slipper... heerlijk... Maar waar Mendoza niet zo mooi was als we verwachtten, was Cafayate (no.2 wijnregio van Argentinië) dat wel en meer...

Salta
Na Mendoza zijn vertrokken naar het noorden, naar Salta. Tijdens de busreis zie je een hele andere kant van Argentinië. Het wordt steeds minder westers en meer ‘Zuid-Amerikaans'. Heel veel kleine, stoffige en relatief arme dorpjes in the middle-of-nowhere waar je je afvraagt of mensen wel elektriciteit hebben. Alleen maar auto's die nog ouder zijn dan de 20-jarige 309 van Philippe. Oude mannen die de hele dag met z'n allen op een stoeltje voor een kroegje zitten. Hier en daar nog een paard-en-wagen om ‘ cosas' mee te vervoeren. De mensen zien er niet langer Spaans uit, maar zijn veel meer ‘indiaans / indiginous' (hm, niet heel politiek correct om het zo te zeggen, maar we hebben geen idee hoe het wel te noemen). We hebben echt het gevoel dat nu het tweede deel van onze reis begint.

Salta is een prachtig oud, koloniaal stadje omringd door bergen. Philippe heeft een soort van reggae-hostel gevonden, met erg gezellig hostelgasten en een paar nogal typische Argentijnen. In het hostel wordt volop Bob Marley gedraaid omdat 's avonds een kok met enorme rasta's komt koken. Helaas maken we het eten niet meer mee (de busreis van 20 uur was te slopend). Er is niet heel veel te doen in Salta, maar het is wel heel relaxed. We hangen daarom de uber toerist uit. Koffietjes drinken op de plaza; rondstruinen in het stadje; met een kabelbaantje naar een berg met uitzicht over de stad en weer een drankje doen op de plaza. Er zijn een aantal bedelende kinderen hier, wat heftig blijft om te zien. Helemaal met het vooruitzicht dat we het alleen maar meer gaan meemaken in de andere landen.

Cafayate: nog meer bodega's
Na Salta belanden we in Cafayate. Een piepklein bergdorpje met weer heel veel bodega's. Enorme bergen en de Argentijnse versie van de ‘Grand Canyon' typeren de adembenemende mooie omgeving. Foto's zeggen soms meer dan woorden en dat geldt zeker voor Cafayate: zie daarom de foto's van onze mountainbike tour. We houden het hierbij, op een kleine toevoeging na: mijn godje, wat hebben ze hier veel straathonden!! Ze doen niets, maar ogen een tikkie agressief. Althans, dat vindt Marloes die een kleine ‘perrofobie' hier heeft ontwikkeld...

Chau!

Loes en Philippe